Ankara, pavyon aleminde artık doruğa çıkmış. Eğlence anlayışını değiştirmişler. Pavyon deyince aklıma ilk gelen Gemide'deki pavyon sahnesi oluyor. Sinema tarihinin incisidir, eşsiz bir parçasıdır o sahne. Ama bu da ikinci oldu. Şaşkınlıkla izlediğim şu görüntüleri yorumlamakta zorlanıyorum. Ama blog'a eklemeden de duramıyorum. Dünya içinde ne dünyalar var bielim öğrenelim hesabı...
İnsanın başına oturdu mu kalkamadığı bazı oyunlar vardır; bu da aynen öyle bir oyun. Amaç birbirine komşu harflerle anlamlı kelimeler bulmak. Buna benzer bir de kelimatör var, ama onda komşuluk ilişkisi önemli değil. Oyunu oynamak çekirdek çitlemek gibi bir şey. Biri bitince diğeri başladığından, ulan şuna da bir bakayım öyle kapatayım deniliyor, ama kapatmak zor. Üstelik çekirdek dediğin şey uzun da olsa bir süre sonra bitiyor ama bu bitmiyor. Bir oyun bitti, yaşasın yeni oyun. Bir keresinde de bütün harfler sessiz çıktı. krs, myp gibi denemeler sonuç vermeyince sesli harflerin hayatımızdaki önemini kavrayıp sessiz sedasız bitmesini bekledim masanın. O sırada telefon çaldı.
Yorumlar